آنکه فضیلت و علم ندارد
بی فضل
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بی فضل. [ ف َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + فضل ) آنکه فضیلت و علم ندارد :
بی فضل کمتری تو ز گنجشکی
ور از نژاد جعفر طیاری.
بی فضل کمتری تو ز گنجشکی
ور از نژاد جعفر طیاری.
ناصرخسرو.
رجوع به فضل شود.کلمات دیگر: