مخفف بیشمار . بی حد و حساب . بی اندازه .
بی شمر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بی شمر. [ ش ُ م َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + شمر ) مخفف بی شمار. بی حد و حساب. بی اندازه :
گر او بی شمر سالیان بشمرد
بدشمن رسد تخت کو بگذرد.
بر آن بی شمر ژاله بارید و برف.
گیا در ناف آهو مشک اذفر بی شمر دارد.
گر او بی شمر سالیان بشمرد
بدشمن رسد تخت کو بگذرد.
فردوسی.
تو گفتی که ابری برآمد شگرف بر آن بی شمر ژاله بارید و برف.
اسدی.
نگویی گاو بحری را چرا تبخاله شد عنبرگیا در ناف آهو مشک اذفر بی شمر دارد.
ناصرخسرو.
کلمات دیگر: