غم خوردن اندوه بردن
تیمار بردن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
تیمار بردن. [ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) غم خوردن. اندوه بردن :
چه باید رفته را اندوه خوردن
همان نابوده را تیمار بردن.
چه دانم از پس انجام چون برم تیمار.
چه باید رفته را اندوه خوردن
همان نابوده را تیمار بردن.
( ویس و رامین ).
مرا که دانش از آغاز خویشتن نبودچه دانم از پس انجام چون برم تیمار.
ناصرخسرو.
کلمات دیگر: