رام گشتن . مطیع شدن .
بنده گشتن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بنده گشتن. [ ب َ دَ / دِگ َ ت َ ] ( مص مرکب ) رام گشتن. مطیع شدن :
بی طاعتی داد این جهان پر از نعیم بیمرش
و این بی کناره جانور گشتند بنده یکسرش.
بنده گشته است ترا فرخ و پیروزه جماش.
بنده گشته میر خود را از طمع.
بی طاعتی داد این جهان پر از نعیم بیمرش
و این بی کناره جانور گشتند بنده یکسرش.
ناصرخسرو.
نیک بیندیش که ازحرمت این عرش بزرگ بنده گشته است ترا فرخ و پیروزه جماش.
ناصرخسرو.
هر فریقی مر امیری را تبعبنده گشته میر خود را از طمع.
مولوی.
کلمات دیگر: