<div class="boxBd">اسطان. [ اَ ] ( ع اِ ) آوند رویین. ( منتهی الارب ). <hr>اسطان. [ اُ ] ( اِخ ) قلعه ای است مشهور از نواحی خلاط به ارمینیه. ( معجم البلدان ).</div>

اسطان. [ اَ ] ( ع اِ ) آوند رویین. ( منتهی الارب ). اسطان. [ اُ ] ( اِخ ) قلعه ای است مشهور از نواحی خلاط به ارمینیه. ( معجم البلدان ).

لغت نامه دهخدا

اسطان . [ اَ ] (ع اِ) آوند رویین . (منتهی الارب ).

اسطان . [ اَ ] (ع اِ) آوند رویین . (منتهی الارب ).

اسطان . [ اُ ] (اِخ ) قلعه ای است مشهور از نواحی خلاط به ارمینیه . (معجم البلدان ).

اسطان . [ اُ ] (اِخ ) قلعه ای است مشهور از نواحی خلاط به ارمینیه . (معجم البلدان ).