دیر امدن

تاخر

( دیر آمدن ) نه به وقت فرا رسیدن .

( دیرآمدن ) دیرآمدن. [ م َ دَ ] ( مص مرکب ) نه به وقت فرارسیدن. نه در وقت معتاد آمدن : هجوم ؛ دیرآمدن زمستان. ( تاج المصادر بیهقی ). تأخیر کردن :
همانا مرا چشم دارد همی
ز دیر آمدن خشم دارد همی.بدین چاره جستن ترا خواستم
چو دیر آمدی تندی آراستم.آنکس که نباید برما زودتر آید
تو دیرتر آیی ببر ما که ببایی.از باغ بزندان برم و دیر بیایم
چون آمدمی نزد شما دیر نپایم.با وجودش ازل پریر آمد
بگه آمد اگرچه دیر آمد.هرچند دیر مانده بدیم از امید او
دیر آمدن بخیر و سعادت بود بگاه.مثل زد سکندر بر آن کوهسار
که دیر و درست آی و انده مدار.چه خوش گفت آن سخنگوی جهانگرد
که دیر آی و درست آی ای جوانمرد.بعرض بندگی دیر آمدم دیر
اگر دیر آمدم شیر آمدم شیر.گفت بدین خرده که دیر آمدم
رو به داند که چو شیر آمدم.وگر دیر شد گرم رو باش و چست
ز دیر آمدن غم ندارد درست.دیر آمدی ای نگار سرمست
زودت ندهیم دامن از دست.دلم از جان خویش سیر آمد
دور او بیش ده که دیر آمد.جامش از راه چون درست آمد
گرچه دیر آمده ست چست آمد.- امثال :
دیر آمد و بگاه آمد.
دیر آمده است زود میخواهد برود.
دیر آی و درست آی .
دیر آی و شیرآی .
دیر بیا چست بیا.
دیر بیا درست بیا.
هرچه زود بر آید دیر نپاید.