خوش عهدی . وفای به عهد .
نیک وفائی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نیک وفائی. [ وَ ] ( حامص مرکب ) خوش عهدی. وفای به عهد :
با هرکه وفا کرد وفا را به سر آورد
بس نیک بود در ملکان نیک وفائی.
با هرکه وفا کرد وفا را به سر آورد
بس نیک بود در ملکان نیک وفائی.
منوچهری.
کلمات دیگر: