بیفایده کوشش کننده . کنایه از ناتوان و غیر قادر بانجام کار .
بیهوده کوش
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بیهوده کوش. [ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) بی فایده کوشش کننده. کنایه از ناتوان و غیرقادر به انجام کار :
مکن ای جهاندار و بازآر هوش
پشیمان شود مرد بیهوده کوش.
مکن ای جهاندار و بازآر هوش
پشیمان شود مرد بیهوده کوش.
فردوسی.
پیشنهاد کاربران
بیهوده کار ، بیهوده تاز
کلمات دیگر: