نیک اختری

۱ - اختر نیک بودن . ۲ - فال خوب بودن . ۳ - خوشبختی خوش اقبالی .

نیک اختری. [ اَ ت َ ] ( حامص مرکب ) سعادت. خوشبختی. خوش اقبالی. سعادتمندی. نیک روزی. بهروزی. نیک اختر بودن :
مکافات من باشد و کام تو
برآید به نیک اختری نام تو.ز فر و بزرگی و نیک اختری
ز شاهان به هر گوهری برتری.همه بی نیازی و نیک اختری
بزرگی و مردی و افسونگری.چو تو خود کنی اختر خویش را بد
مدار از فلک چشم نیک اختری را.بیاموز گفتار و کردار خوب
کت این هر دو بنیاد نیک اختری است.به روزی که نیک اختری یار بود
نمودار دولت پدیدار بود.چنان برگشاید پر و بال او
که نیک اختری خیزداز فال او.بگو ای دولت آن رشک پری را
که باز آور به ما نیک اختری را. || مبارکی. فرخندگی.
- به نیک اختری ؛ به فرخندگی. به مبارکی :
به زین اندر آمد شه نوذری
به آیین شاهان به نیک اختری.به فرخنده فالی و نیک اختری
گشادم در گنج درّ دری.جهاندیده دانا به نیک اختری
درآمد به تدبیر صنعتگری.سحرگه که آمد به نیک اختری
گل سرخ بر طاق نیلوفری.به نیک اختری روزی از بامداد
که شب روز را تاج بر سر نهاد.