منچ

منچ یک بازی رومیزی آلمانی است و نام منچ در ایران برگرفته از واژه نخست نام آلمانی این بازی (Mensch ärgere Dich nicht به معنای عصبی نشو مرد) است.
روزنامه همشهری
بازی منچ به سال های دور بازمی گردد. محل پیدایش این بازی در آلمان بوده است.این بازی توسط 'یوزف فریدریش' اشمیت (۱۹۰۸/۱۹۰۷) ارائه شده است.
نام آلمانی این بازی Mensch ärgere Dich nicht است. بازگردان نام آلمانی این بازی به فارسی، چیزی شبیه «عصبانی نشو مرد» یا «عصبانی نشو، رفیق» است.
در واقع این بازی تخصص بچه های دهه ۶۰ می باشد.و کسی بهتر از آنها این بازی را بلد نیست.و قوانین بازی توسط آنها تبیین شده است.(حداقل در ایران)این بازی می تواند توسط ۲، ۳، یا ۴ بازیکن انجام شود. (یک بازیکن در هر یک از گوشه های صفحهٔ مربوط به بازی). هر بازیکن ۴ مهره خواهد داشت (تعداد کل مهره ها ۱۶ خواهد بود) که در ابتدا ۴ مهره در خانه های کناری قرار خواهند گرفت و بازیکنان باید مهره های خود را به انتهای بازی، یعنی ستون های عمودی یا افقی مربوط به خود (هم رنگ) برسانند و برندهٔ بازی فردیست که زود تر از دیگر بازیکنان موفق به تمام کردن مهره های خود بشود.حرکت در این بازی بر مبنای تاس ریختن است، تعداد تاس ۱ عدد می باشد. آوردن عدد ۶ به معنای شروع بازی و در ادامهٔ بازی وارد کردن مهره ها خواهد بود، همچنین بعد از رخ دادن عدد ۶، بازیکن می تواند یک بار دیگر تاس ریخته و به همین ترتیب ادامه دهد. کسی که عدد ۶ می آورد و مهره بیرون دارد و یک مهره در خانه شروع دارد میتواند چند مهره در نقطه شروع بر روی هم قرار دهد. همچنین نقطه شروع جز خانه های امن محسوب شده و میتوان مهره های قرار گرفته از حریف در آن را با آوردن عدد شش از بازی خارج کرد و همچنین حریف هم میتواند مهره مورد نظر را در آن خانه از بازی خارج کند.همچنین پریدن از روی مهره دیگر در ۴ مهره خانه مجاز است.