شروین یکم

شروین بزرگ پنجمین پادشاه باوندیان طبرستان و نیرومندترین ایشان بود که در هزارجریب ۲۵ سال فرمانروایی کرد.
شروین پس از پدرش سرخاب دوم ( سهراب دوم )، زمام حکومت را بدست گرفت.
مهمترین اتفاق در زمان حکومت وی شورش طبرستان بود. مردم مازندران و گیلان که از ظلم و جور اعراب و سربازان خلیفه به ستوه درآمده بودند، نزد وندادهرمز که پادشاه سلسلهٔ قارنوندیان بود، رفتند و از او خواستند تا از عوام که قدرت مقابله با اعراب را ندارند محافظت کند و شرّ سربازان عباسی را از بلاد طبرستان دور کند. وندادهرمز (شاه قارنوندیان)، مسمغان (زرمهرشاهیان)، شهریار (پادوسبانیان) به همراه شروین یکم (باوندیان) پس از مشورت کردن با یکدیگر شروع به کشتار اعراب نمودند. این قیام ناگهانی به صورتی بود که تمامی مردم طبرستان از بزرگ تا کوچک اعراب را تحویل سربازان طبری می دادند.اکثر مورخان دربارهٔ این قیام نوشته اند:
سراسر شهرها و روستاها و اماکن عمومی طبرستان خالی از نژاد عرب شد، چنان که زنانی که همسری عرب داشتند، محاسن همسرانشان گرفته و به نزد سربازان طبری می بردند تا آنان به دور مرد عرب جمع شوند و با ابزار مختلف او را بزنند. مقرات عباسیان که برای جمع خراج بود را به آتش کشیدند و حرامیان بسیاری را کشتند و عده ای نیز گریختند