که شخیصت ندارد .
بی شخصیت
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بی شخصیت. [ ش َ صی ی َ ] ( ص مرکب ) که شخصیت ندارد. رجوع به شخصیت شود.
پیشنهاد کاربران
خود کم بین، بی منش، خوارمایه، بی آبرو
بی لیاقت
بی ادب و پر حرف
کسی که در موقع عصبانیت هر چه به دهنش می رسد
می گوید و هر کاری از او بر می آید.
می گوید و هر کاری از او بر می آید.
کلمات دیگر: