یوجین بلولر

پاول اُیگِن بلولر (به آلمانی Paul Eugen Bleuler) (زاده ۳۰ آوریل ۱۸۵۷، درگذشته ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۹) از مهمترین روانپزشکان عصر خود بود. شهرتش بیشتر به دلیل نقش او در درک بیماریهای روانی و ابداع واژه های «اسکیزوفرنی»، «اوتیسم» و دوسوگرایی است.
بلولر در زولیکون شهری کوچک در نزدیکی زوریخ در سوئیس زاده شد. او فرزند رودلف بلولر کشاورزی ثروتمند و پولین بلولر بود. در زوریخ پزشکی خواند و پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۸۸۱ در کلینیک روانپزشکی والدو در برن به عنوان دستیار گوتلیب بورکهاردت به کار پرداخت. در سال ۱۸۸۴ این شغل را ترک کرده یک سال را در سفرهای مطالعاتی پزشکی گذراند و نزد ژان ماری شارکو در پاریس، برنارد فون گادن در مونیخ و هم چنین به لندن رفت. پس از آن به زوریخ بازگشت و در بیمارستان دانشگاهی بورگ هولزلی به عنوان دستیار آغاز به کار کرد.در سال ۱۸۸۶ بلولر مدیر کلینیک روانپزشکی رینو شد که بیمارستانی واقع در یک صومعه قدیمی در جزیره ای در رود راین بود. این بیمارستان در زمان خود به عقب ماندگی مشهور بود. بلولر تصمیم گرفت شرایط را برای بیماران این مرکز بهبود بخشد. در سال ۱۸۹۸ بلولر به بورگ هولزلی بازگشت و به مدیریت این مرکز برگزیده شد.
پس از علاقه به هیپنوتیزم به ویژه هیپنوتیزم درونگرا، بلولر به کارهای فروید علاقه مند شد و کتاب «مطالعات هیستری» فروید و یوزف برویر را نقد کرد. بلولر هم چون فروید معتقد بود که روندهای ذهنی پیچیده می توانند ناخودآگاه باشند و از کارکنان بیمارستان بورگ هولزلی می خواست پدیده های روانی ناخودآگاه و روان پریشی را مطالعه کنند. کارل یونگ و فرانتز ریکلین نیز تحت تأثیر بلولر از تکنیک تداعی واژه ها استفاده کردند تا تئوری واپس رانی فروید را با یافته های تجربی روانشناختی آزمایش کنند. بر اساس نامه هایی که در سال ۲۰۰۳ به انگلیسی منتشر شدند، بلولر از سال ۱۹۰۵ نزد فروید روانکاوی می شد.البته، بلولر حرکتی را که فروید پدیدآورده بود، بسیار متعصبانه می یافت و در سال ۱۹۱۱ از انجمن بین المللی روانکاوی استعفا داد و در نامه ای به فروید نوشت «این نگاه 'همه یا هیچ' از نظر من شایسته انجمنهای مذهبی و احزاب سیاسی است و برای علم زیانبار است».اما او هم چنان به کار فروید علاقه مند ماند و در کتاب مشهورش «رساله روانپزشکی» (۱۹۱۶) به کرات به او ارجاع داده است. از سوی دیگر او در اواخر دهه ۲۰ از درخواست فروید برای کسب جایزه ی نوبل حمایت کرد
بلولر موفق شد واژه اسکیزوفرنی راکه از ترکیب دو واژهٔ یونانی shizein (دو نیم کردن، گسستن: σχίζειν) و phrenos (فکر، اندیشه: φρήν) وضع شده بود، جایگزین اصطلاح جنون زودرس کند که پیشتر توسط امیل کرپلین به کار رفته بود.او بر خلاف کرپلین معتقد بود که اسکیزوفرنی محصول یک اختلال جسمی نبوده و لزوماً غیرقابل درمان نیست.به عکس، او معتقد بود که ویژگیهای اصلی اسکیزوفرنی محصول روند دوپاره سازی کارکردهای عاطفی و عقلی شخصیت است. بلولر به ترخیص زودهنگام بیماران از بیمارستان جهت پیشگیری از نهادپذیری اهمیت می داد.اصطلاح اوتیسم اولین بار توسط بلولر برای توصیف وضعیت بیماران اسکیزوفرنیک به کار برده شد. البته زمینه اوتیستیک به عنوان یک صفت شخصیتی ممکن است در افراد خجول و درونگرا و منزوی مشاهده شود. شدیدترین فرم آن هم یکی از علائم اولیه اسکیزوفرنی است که به وسیله بلولر شرح داده شده است.بلولر بر این باور بود فردی اسکیزوفرنی می گردد که تفکر اوتیستیک او غیرقابل کنترل گردد. او همچنین معتقد بود که تفکر اوتیستیک افراطی در اسکیزوفرنی تا حدودی نتیجه اختلال صوری است. هر چند هذیان های خیال پردازانه معدودی از بیماران اسکیزوفرنیک مزمن را می توان به عنوان نتیجه تفکر اوتیستیک توجیه کرد، اما این توضیح در تمام انواع اسکیزوفرنی صادق نیست.