<div class="boxBd">ازمیم. [ اِ ] ( ع اِ ) شبی ازشبهای محاق. ( منتهی الارب ). ماه که چون باریک شود و به آخر رسد. ( مؤید الفضلاء ). || ماه آخر ماه. ( منتهی الارب ). الهلال آخر الشهر. ( قطر المحیط ). <hr>ازمیم. [ اِ ] ( اِخ ) موضعی است. ( منتهی الارب ).</div>

ازمیم. [ اِ ] ( ع اِ ) شبی ازشبهای محاق. ( منتهی الارب ). ماه که چون باریک شود و به آخر رسد. ( مؤید الفضلاء ). || ماه آخر ماه. ( منتهی الارب ). الهلال آخر الشهر. ( قطر المحیط ). ازمیم. [ اِ ] ( اِخ ) موضعی است. ( منتهی الارب ).

لغت نامه دهخدا

ازمیم . [ اِ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ).

ازمیم . [ اِ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ).

ازمیم . [ اِ ] (ع اِ) شبی ازشبهای محاق . (منتهی الارب ). ماه که چون باریک شود و به آخر رسد. (مؤید الفضلاء). || ماه آخر ماه . (منتهی الارب ). الهلال آخر الشهر. (قطر المحیط).

ازمیم . [ اِ ] (ع اِ) شبی ازشبهای محاق . (منتهی الارب ). ماه که چون باریک شود و به آخر رسد. (مؤید الفضلاء). || ماه آخر ماه . (منتهی الارب ). الهلال آخر الشهر. (قطر المحیط).