کلمه جو
صفحه اصلی

اوهیه

لغت نامه دهخدا

( اوهیة ) اوهیة. [ هَِی ْ ی َ ] ( ع اِ ) هوا. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || هوای میان اعلای کوه تا فرازگاه وادی. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

اوهیة. [ اَ هَِ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ وَهی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ).شکاف چیزی و دریدگی آن. ( آنندراج ). رجوع به وهی شود.

اوهیة. [ اَ هَِ ی َ ] (ع اِ) ج ِ وَهی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).شکاف چیزی و دریدگی آن . (آنندراج ). رجوع به وهی شود.


اوهیة. [ هَِی ْ ی َ ] (ع اِ) هوا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || هوای میان اعلای کوه تا فرازگاه وادی . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).



کلمات دیگر: