راه آهن ترکیه. راه آهن دولتی جمهوری ترکیه (به ترکی استانبولی: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları) و با نام اختصاری TCDD نهادی است که در جمهوری ترکیه حمل و نقل مسافر و بار، مدیریت و کنترل راه های ریلی را در جمهوری ترکیه بر عهده دارد.سازمان راه آهن ترکیه در سال ۱۸۵۶ در دوره عثمانی ها افتتاح شد و بیش تر به صورت نیمه خصوصی و با مدل سفارش کار به نهادهای خصوصی و مدیریت دولتی آن اداره می شد. این سازمان در ۲۴ می ۱۹۲۴ بر اساس قانون شماره ۵۰۶ مبنی بر دولتی کردن این سازمان، با نام مدیریت عمومی راه های ریلی آناتولی-بغداد به طور کامل دولتی شد.
راه آهن آناتولی: این مسیر شامل خطوط ریلی استانبول-ازمیت-بیله جیک-اسکی شهر-آنکارا و اسکی شهر-آفیون-قونیه به طول ۱۰۲۳ کیلومتر می باشد.
راه آهن استانبول-وین: این مسیر در سال ۱۸۶۹ وارد مدار گردیده است. راه آهن استانبول-وین به طول ۲۳۸۳ کیلومتر استانبول را از طریق شهرهایی چون ادیرنه، فیلیبه، نیش، بلگراد و سارایوو به وین متصل می کرد.
راه آهن آناتولی-بغداد: این مسیر شامل خط ریلی قونیه-آدانا-حلب-بغداد-بصره بوده و ۱۶۰۰ کیلومتر طول داشته است.
راه آهن حجاز: این مسیر ۱۳۲۰ کیلومتری که استانبول را به بورسا، دمشق، امان، معان، قدس، عقبه، تبوک، هجر و مدینه متصل می کند بعد از ۸ سال فعالیت در سال ۱۹۰۸ افتتاح گردید اما به دلیل خرابکاری های عشایر عرب تنها تا سال ۱۹۲۰ فعال بوده است.
ازمیر-قصبه: این خط آهن در سال ۱۸۶۳ ساخته شد و ۶۹۵ کیلومتر طول داشته است.
بعدها این سازمان هم بخش اجرا و هم بخش مدیریت و کنترل را برعهده گرفته و در سال ۱۹۵۳ یه صورت شرکت دولتی سهامی عام تغییر اساسنامه داد.
این سازمان از اولین سازمان های حمل و نقل ریلی در منطقه خاورمیانه است که در دوره عثمانی پروژه های بلندپروازانه ای را همچون استانبول به حجازو بغداد به برلین را به مرحله اجرا درآورده بود.
حمل و نقل ریلی که برای نخستین بار در سال ۱۸۲۵ در انگلستان آغاز شده بود در امپراتوری عثمانی که بر گستره وسیعی شامل بخش هایی از سه قاره اروپا، آفریقا و آسیا حکومت می کرد نیز وارد گردید.در سال ۱۸۶۶، ۵۱۹ کیلومتر راه ریلی در خاک عثمانی احداث گردید. یک سوم از طول این راه آهن در خاک آناتولی (بخش هایی از ترکیه کنونی) و دو سوم باقی مانده نیز در مسیر کوستانجا (رومانی)- رود تونا و وارنا به روسه در خاک بلغارستان کنونی قرار داشت.در سال ۱۸۷۰ تعداد ۱۹۸۰۰۰۰ اوراق سهام توسط دولت عثمانی در قاره آسیا بفروش رسید تا بدین وسیله تأمین بودجه شود. این اوراق ۴۰۰ فرانکی و در دو نوع بوده که یکی از آن ها به شکل کوپن دار بوده که هر شش ماه با پاره کردن یکی از آن کوپنها سود حاصله به دارنده سهام پرداخت می شد؛ و نوع دیگر سهام نیز بدون کوپن بوده و پرداخت اصل و سود آن هم زمان صورت می گرفت. در حال حاضر مقداری از این سهام در دست افراد سرمایه گذار هستند که هنوز وصول نشده اند. لازم است ذکر شود که در آن زمان PARIS و CONSTANTINOPLR و VIENNE و AMSTERDAM و FRANFORT پشتیبان این سهام بودند و نسبت به بازپرداخت اصل و سود آن تعهد داشتند.
راه آهن آناتولی: این مسیر شامل خطوط ریلی استانبول-ازمیت-بیله جیک-اسکی شهر-آنکارا و اسکی شهر-آفیون-قونیه به طول ۱۰۲۳ کیلومتر می باشد.
راه آهن استانبول-وین: این مسیر در سال ۱۸۶۹ وارد مدار گردیده است. راه آهن استانبول-وین به طول ۲۳۸۳ کیلومتر استانبول را از طریق شهرهایی چون ادیرنه، فیلیبه، نیش، بلگراد و سارایوو به وین متصل می کرد.
راه آهن آناتولی-بغداد: این مسیر شامل خط ریلی قونیه-آدانا-حلب-بغداد-بصره بوده و ۱۶۰۰ کیلومتر طول داشته است.
راه آهن حجاز: این مسیر ۱۳۲۰ کیلومتری که استانبول را به بورسا، دمشق، امان، معان، قدس، عقبه، تبوک، هجر و مدینه متصل می کند بعد از ۸ سال فعالیت در سال ۱۹۰۸ افتتاح گردید اما به دلیل خرابکاری های عشایر عرب تنها تا سال ۱۹۲۰ فعال بوده است.
ازمیر-قصبه: این خط آهن در سال ۱۸۶۳ ساخته شد و ۶۹۵ کیلومتر طول داشته است.
بعدها این سازمان هم بخش اجرا و هم بخش مدیریت و کنترل را برعهده گرفته و در سال ۱۹۵۳ یه صورت شرکت دولتی سهامی عام تغییر اساسنامه داد.
این سازمان از اولین سازمان های حمل و نقل ریلی در منطقه خاورمیانه است که در دوره عثمانی پروژه های بلندپروازانه ای را همچون استانبول به حجازو بغداد به برلین را به مرحله اجرا درآورده بود.
حمل و نقل ریلی که برای نخستین بار در سال ۱۸۲۵ در انگلستان آغاز شده بود در امپراتوری عثمانی که بر گستره وسیعی شامل بخش هایی از سه قاره اروپا، آفریقا و آسیا حکومت می کرد نیز وارد گردید.در سال ۱۸۶۶، ۵۱۹ کیلومتر راه ریلی در خاک عثمانی احداث گردید. یک سوم از طول این راه آهن در خاک آناتولی (بخش هایی از ترکیه کنونی) و دو سوم باقی مانده نیز در مسیر کوستانجا (رومانی)- رود تونا و وارنا به روسه در خاک بلغارستان کنونی قرار داشت.در سال ۱۸۷۰ تعداد ۱۹۸۰۰۰۰ اوراق سهام توسط دولت عثمانی در قاره آسیا بفروش رسید تا بدین وسیله تأمین بودجه شود. این اوراق ۴۰۰ فرانکی و در دو نوع بوده که یکی از آن ها به شکل کوپن دار بوده که هر شش ماه با پاره کردن یکی از آن کوپنها سود حاصله به دارنده سهام پرداخت می شد؛ و نوع دیگر سهام نیز بدون کوپن بوده و پرداخت اصل و سود آن هم زمان صورت می گرفت. در حال حاضر مقداری از این سهام در دست افراد سرمایه گذار هستند که هنوز وصول نشده اند. لازم است ذکر شود که در آن زمان PARIS و CONSTANTINOPLR و VIENNE و AMSTERDAM و FRANFORT پشتیبان این سهام بودند و نسبت به بازپرداخت اصل و سود آن تعهد داشتند.
wiki: راه آهن ترکیه