تقی الدین مقریزی . [ ت َ قی یُد دی ن ِ م ِ ] (اِخ ) رجوع به مقریزی شود.
تقی الدین مقریزی
لغت نامه دهخدا
دانشنامه عمومی
تقی الدین مقریزی (۱۳۶۴-۱۴۲۲) (نسب کامل: تقی الدین ابوالعباس احمد بن علی بن عبدالقادر بن محمد مَقریزی) تاریخ نگار برجستهٔ مصری در دورهٔ مملوکی بود.
پدر مَقریزی، از محله ای به نام مَقارزه از بعلبک بود که به مصر مهاجرت کردند. تقی الدین در ۱۳۶۴/ ۷۷۶ در قاهره به دنیا آمد. ابتدا به پیروی پدربزرگش حنفی بود، اما پس از درگذشت او به فقه شافعی روی آورد. سپس به مذهب ظاهری گرایش پیدا کرد. در سال ۱۳۸۷/ ۷۸۹ به حج رفت. آنجا از علمای حجاز علم آموخت و پس از بازگشت از حج، قاضی شافعیان مصر شد. به منصب محتسب قاهره و منطقه دلتا نیز رسید. واعظ مسجد عمرو عاص شد و پیشوای مسجد حاکم گشت. مدرس حدیث در مدرسهٔ مؤیدیه نیز برگزیده شد. پس از سال ۸۷۰ قمری، در خانه اش برنشسست و به تألیف همت گماشت. در سال ۱۴۳۱/ ۸۳۴ دوباره همراه خانوده اش به حج رفت. مقریزی پس از یک دوره بیماری طولانی، در ۲۷ رمضان ۸۴۵ در قاهره درگذشت.
دخترش «مریم» به علم حدیث روی آورد. از ابراهیم بن اسحاق آمدی و شش تن دیگر از علما اجازهٔ نقل گرفت (دانش آموخته شد). در ربیع الثانی ۸۲۶ق در مکه درگذشت و قبرستان معلاة دفن شد.
پدر مَقریزی، از محله ای به نام مَقارزه از بعلبک بود که به مصر مهاجرت کردند. تقی الدین در ۱۳۶۴/ ۷۷۶ در قاهره به دنیا آمد. ابتدا به پیروی پدربزرگش حنفی بود، اما پس از درگذشت او به فقه شافعی روی آورد. سپس به مذهب ظاهری گرایش پیدا کرد. در سال ۱۳۸۷/ ۷۸۹ به حج رفت. آنجا از علمای حجاز علم آموخت و پس از بازگشت از حج، قاضی شافعیان مصر شد. به منصب محتسب قاهره و منطقه دلتا نیز رسید. واعظ مسجد عمرو عاص شد و پیشوای مسجد حاکم گشت. مدرس حدیث در مدرسهٔ مؤیدیه نیز برگزیده شد. پس از سال ۸۷۰ قمری، در خانه اش برنشسست و به تألیف همت گماشت. در سال ۱۴۳۱/ ۸۳۴ دوباره همراه خانوده اش به حج رفت. مقریزی پس از یک دوره بیماری طولانی، در ۲۷ رمضان ۸۴۵ در قاهره درگذشت.
دخترش «مریم» به علم حدیث روی آورد. از ابراهیم بن اسحاق آمدی و شش تن دیگر از علما اجازهٔ نقل گرفت (دانش آموخته شد). در ربیع الثانی ۸۲۶ق در مکه درگذشت و قبرستان معلاة دفن شد.
wiki: تقی الدین مقریزی
کلمات دیگر: