( طایری مشهدی ) طالب علم بود و در شعر طبع بانگیز داشت .
طایری مشهدی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
طایری مشهدی. [ ی ِ ی ِ م َ هََ ]( اِخ ) طالب علم بود و در شعر طبع بانگیز داشت ( ؟ )
این مطلع از اوست :
انگشت بهر عشق چو بر ابروان نهاد
تیری برای کشتن من در کمان نهاد.
این مطلع از اوست :
انگشت بهر عشق چو بر ابروان نهاد
تیری برای کشتن من در کمان نهاد.
( تحفه سامی ص 145 ).
کلمات دیگر: