رباب بنت امرء القیس

رباب (به عربی: رباب بنت امرئ القیس بن عدی بن أوس) همسر حسین بن علی بوده و به علت حضور در واقعه کربلا و همچنین اشعاری که برای همسرش سروده مورد توجه شیعیان است.
نفس المفموم، صفحهٔ ۵۲۷
کامل بن اثیر، ج ۴، ص ۸۸
قصه کربلا، ص ۵۴۵.
بوالفرج از عوف بن خارجه نقل کرده است که نزد عمر بن الخطاب بودم که مردی پیش او آمد و سلام کرد و گفت: «من مردی نصرانی هستم و نامم إمرء القیس است. آمده ام مسلمان شوم و احکام آن را بیاموزم.»اسلام را بر او عرضه کردند. مسلمان شد و امارت قبیله قضاعه را که در شام بودند به او پیشنهاد کردند.
وقتی از نزد عمر بیرون آمد، علی بن ابی طالب را ملاقات کرد و حسن و حسین همراه پدر بودند.علی بن ابی طالب به او گفت: «من علی بن ابیطالب، پسرعموی رسول خدا و داماد اویم و اینان فرزندان من هستند که مادرشان فاطمه، دختر رسول خداست. ما علاقه مندیم با تو وصلت کنیم.»امرءالقیس گفت: «یا علی، دختری دارم به نام محیاة که او را به عقد تو درمی آورم، و دختر دیگرم، سلمی، را به فرزندت، حسن، و سومین دخترم، رباب، را به حسین می دهم.»
رباب از حسین صاحب دو فرزند شد، به نام های عبدالله علی اصغر و سکینه.او از زنان برگزیده بود و پدرش، امرءالقیس، از اشراف و خانواده های بزرگ عرب به شمار می رفت. رباب در نزد حسین بن علی قدر و منزلت خاصی داشت. چنان که اشعاری را دربارهٔ او و فرزندش، سکینه، سروده است: «دوست دارم خانه ای را که در آن سکینه و رباب باشند. آن دو را دوست می دارم، مالم را به آنان می بخشم و کسی حق سرزنش آنان را ندارد.»