رسوایی بوندسلیگا (۱۹۶۵). رسوایی بوندسلیگا در سال ۱۹۶۵ نام مجموعه تبانی های صورت گرفته در پی ناکامی های فدراسیون فوتبال آلمان برای اولین بار در فوریه ۱۹۶۵ می باشد.
این خبر برای نخستین بار جایی مطرح شد که مأمور رسیدگی به مسائل مالی فدراسیون از اختلافات هنگفت مالی در حساب باشگاه هرتابرلین آگاه شد که در آن بازیکنان مبالغ غیرقانونی دریافت کرده بودند. در طول جنگ سرد، بخش شرقی آلمان به وسیلهٔ اتحاد جماهیر شوروی اشغال گردیده بود و بسیاری از بازیکنان به دلیل شرایط فراهم آمده نمی خواستند در برلین مسابقه دهند؛ به همین دلیل، باشگاه هرتابرلین مجبور به پرداخت مبلغی اضافی به بازیکنان برای بازی کردند بدهد. این در حالی بود که بسیاری از دیگر تیم ها در آن زمان مبالغ غیرقانونی بیشتری به بازیکنانشان پرداخت می کردند اما به هر حال این هرتابرلین بود که توسط فدراسیون مجبور به پرداخت جریمه شد و همچنین از بوندسلیگا تازه تأسیس شده به دستهٔ دوم یعنی رجیونالیگا برلین (لیگ منطقه ای برلین) سقوط کرد.
بخاطر دلایل سیاسی، فدراسیون فوتبال آلمان سعی می کرد جایگاه برلین در رده اول لیگ را زنده کند و نماینده ای از برلین به بوندسلیگا بفرستد. در مسابقاتی که برای صعود به بوندسلیگا انجام شد، باشگاه بروسیا برلین در پایین ترین نقطهٔ جدول (پایین تر از بایرن مونیخ، ساربروخن و آلمانیا آخن) قرار داشت و بنابراین مجوز حضور در بوندسلیگا را نداشت. با این حساب، فدراسیون به دو باشگاه اسپاندوئر اس وی و تاسمانیا برلین روی انداخت؛ باشگاه هایی که در لیگ منطقه ای برلین جایگاه دوم و سوم را به دست آورده بودند. درخواست اسپاندوئر برای صعود به بوندسلیگا رد و مجوز آنها باطل شد و بنابراین تاسمانیا برلین به سطح اول فوتبال آلمان آمد.
این قضیه باعث اعتراض باشگاه هایی چون کارلسروهر و شالکه ۰۴ شد. درست بود که آنها از بوندسلیگا سقوط کرده بودند ولی احساس می کردند از تمامی تیمهایی که در شهر برلین واقع شده اند، قوی تر هستند و همین طور حق بیشتری نسبت به آنها برای حضور در بوندسلیگا دارند. در پی این اعتراضات، تعداد تیمهای بوندسلیگا از ۱۶ به ۱۸ تیم تغییر یافت تا این دو تیم نیز بتوانند در رقابت ها شرکت کنند.
این خبر برای نخستین بار جایی مطرح شد که مأمور رسیدگی به مسائل مالی فدراسیون از اختلافات هنگفت مالی در حساب باشگاه هرتابرلین آگاه شد که در آن بازیکنان مبالغ غیرقانونی دریافت کرده بودند. در طول جنگ سرد، بخش شرقی آلمان به وسیلهٔ اتحاد جماهیر شوروی اشغال گردیده بود و بسیاری از بازیکنان به دلیل شرایط فراهم آمده نمی خواستند در برلین مسابقه دهند؛ به همین دلیل، باشگاه هرتابرلین مجبور به پرداخت مبلغی اضافی به بازیکنان برای بازی کردند بدهد. این در حالی بود که بسیاری از دیگر تیم ها در آن زمان مبالغ غیرقانونی بیشتری به بازیکنانشان پرداخت می کردند اما به هر حال این هرتابرلین بود که توسط فدراسیون مجبور به پرداخت جریمه شد و همچنین از بوندسلیگا تازه تأسیس شده به دستهٔ دوم یعنی رجیونالیگا برلین (لیگ منطقه ای برلین) سقوط کرد.
بخاطر دلایل سیاسی، فدراسیون فوتبال آلمان سعی می کرد جایگاه برلین در رده اول لیگ را زنده کند و نماینده ای از برلین به بوندسلیگا بفرستد. در مسابقاتی که برای صعود به بوندسلیگا انجام شد، باشگاه بروسیا برلین در پایین ترین نقطهٔ جدول (پایین تر از بایرن مونیخ، ساربروخن و آلمانیا آخن) قرار داشت و بنابراین مجوز حضور در بوندسلیگا را نداشت. با این حساب، فدراسیون به دو باشگاه اسپاندوئر اس وی و تاسمانیا برلین روی انداخت؛ باشگاه هایی که در لیگ منطقه ای برلین جایگاه دوم و سوم را به دست آورده بودند. درخواست اسپاندوئر برای صعود به بوندسلیگا رد و مجوز آنها باطل شد و بنابراین تاسمانیا برلین به سطح اول فوتبال آلمان آمد.
این قضیه باعث اعتراض باشگاه هایی چون کارلسروهر و شالکه ۰۴ شد. درست بود که آنها از بوندسلیگا سقوط کرده بودند ولی احساس می کردند از تمامی تیمهایی که در شهر برلین واقع شده اند، قوی تر هستند و همین طور حق بیشتری نسبت به آنها برای حضور در بوندسلیگا دارند. در پی این اعتراضات، تعداد تیمهای بوندسلیگا از ۱۶ به ۱۸ تیم تغییر یافت تا این دو تیم نیز بتوانند در رقابت ها شرکت کنند.
wiki: کلن ۳–۲ اسن
۸ مه ۱۹۷۱: آفن باخ ۳–۲ اوبرهاوزن
۲۲ مه ۱۹۷۱: کلن ۲–۴ اوبرهاوزن؛ دویسبورگ ۴–۱ بیه فلد
۲۹ مه ۱۹۷۱: بیه فلد ۱–۰ اشتوتگارت؛ آفن باخ ۰–۲ آینتراخت فرانکفورت
۵ ژوئن ۱۹۷۱: برانشوآیگ ۱–۱ اوبرهاوزن*؛ هرتابرلین ۰–۱ بیه فلد؛ کلن ۴–۲ آفن باخ
نتایج تبانی برخی تیم های بوندسلیگا هنگامی اعلام شد که هورست-گرگوریو کانلاس، رئیس باشگاه کیکرز آفن باخ، مدرک صوتی را به فدراسیون فوتبال آلمان و چندین خبرنگار ارائه کرد. مدرک بیانگر این بود که چندین بازیکن به همراه برخی از مسئولان تیم های بوندسلیگایی از جمله برند پازتکه و منفرد ماگلیتز حاضر به دریافت مبلغی به عنوان رشوه شده اند تا کمک کنند آفن باخ از دستهٔ دوم لیگ آلمان به دستهٔ اول که همان بوندسلیگا بود صعود نکند.
هانس کیندرمان، مسئول پیگیری فدراسیون فوتبال آلمان در آن دوره به این نتیجه رسید که در تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۷۱ و در بازی شالکه و آرمینیا بیه فلد که ۰–۱ به سود بیه فلد به پایان رسید، بازیکنان شالکه قبول کرده بودند در ازای رشوه بازی را واگذار کنند. پس از بیرون آمدن خبر و تأیید آن توسط مقامات آلمانی، تمامی بازیکنان باشگاه شالکه ۰۴ برای مدتی طولانی از بازی کردن در مسابقات رسمی از سوی فدراسیون فوتبال آلمان منع شدند؛ در حالی که چندین بازیکن حتی تا آخر عمرشان از مسابقه دادن محروم شدند.
بسیاری از بازیکنان محروم شده از بازی کردن بی گناهی خود را اعلام کردند تا جایی که قسم خوردند که هیچ عمل خلافی مرتکب نشده اند؛ سوگندی که بعدها به صورت رسمی اعلام شد که دروغ است. به دنبال این گواهی دروغ، دشمنان شالکه ۰۴ از جمله حریفان آن ها از منطقهٔ رور، هنوز از آن ها به عنوان اف سی ماینید (به آلمانی: FC Meineid) بمعنای «باشگاه فوتبال سوگندشکن ها» یاد می کنند.
۸ مه ۱۹۷۱: آفن باخ ۳–۲ اوبرهاوزن
۲۲ مه ۱۹۷۱: کلن ۲–۴ اوبرهاوزن؛ دویسبورگ ۴–۱ بیه فلد
۲۹ مه ۱۹۷۱: بیه فلد ۱–۰ اشتوتگارت؛ آفن باخ ۰–۲ آینتراخت فرانکفورت
۵ ژوئن ۱۹۷۱: برانشوآیگ ۱–۱ اوبرهاوزن*؛ هرتابرلین ۰–۱ بیه فلد؛ کلن ۴–۲ آفن باخ
نتایج تبانی برخی تیم های بوندسلیگا هنگامی اعلام شد که هورست-گرگوریو کانلاس، رئیس باشگاه کیکرز آفن باخ، مدرک صوتی را به فدراسیون فوتبال آلمان و چندین خبرنگار ارائه کرد. مدرک بیانگر این بود که چندین بازیکن به همراه برخی از مسئولان تیم های بوندسلیگایی از جمله برند پازتکه و منفرد ماگلیتز حاضر به دریافت مبلغی به عنوان رشوه شده اند تا کمک کنند آفن باخ از دستهٔ دوم لیگ آلمان به دستهٔ اول که همان بوندسلیگا بود صعود نکند.
هانس کیندرمان، مسئول پیگیری فدراسیون فوتبال آلمان در آن دوره به این نتیجه رسید که در تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۷۱ و در بازی شالکه و آرمینیا بیه فلد که ۰–۱ به سود بیه فلد به پایان رسید، بازیکنان شالکه قبول کرده بودند در ازای رشوه بازی را واگذار کنند. پس از بیرون آمدن خبر و تأیید آن توسط مقامات آلمانی، تمامی بازیکنان باشگاه شالکه ۰۴ برای مدتی طولانی از بازی کردن در مسابقات رسمی از سوی فدراسیون فوتبال آلمان منع شدند؛ در حالی که چندین بازیکن حتی تا آخر عمرشان از مسابقه دادن محروم شدند.
بسیاری از بازیکنان محروم شده از بازی کردن بی گناهی خود را اعلام کردند تا جایی که قسم خوردند که هیچ عمل خلافی مرتکب نشده اند؛ سوگندی که بعدها به صورت رسمی اعلام شد که دروغ است. به دنبال این گواهی دروغ، دشمنان شالکه ۰۴ از جمله حریفان آن ها از منطقهٔ رور، هنوز از آن ها به عنوان اف سی ماینید (به آلمانی: FC Meineid) بمعنای «باشگاه فوتبال سوگندشکن ها» یاد می کنند.
wiki: رسوایی بوندسلیگا (۱۹۷۱)