رسته اجتماعی

رَسته های اِجتِماعی جزو نظام فئودالی اروپا بودند، اما در بسیاری از تمدن های قدیمی دیگر نیز وجود داشتند. رسته های فئودالی شامل اقشاری با تعهدات و حقوق متفاوت بودند، که بعضی از این تفاوت ها به وسیله قانون برقرار گردیده بود. در اروپا، بالاترین رسته از اشراف و نجبای طبقه بالا تشکیل می شد. روحانیون رسته دیگری را تشکیل می دادند، که منزلت پایین تری داشتند، اما دارای امتیازات مشخص بودند. عوام، سرف ها، دهقانان آزاد، بازرگانان و صنعتگران در رسته سوم قرار می گرفتند. ازدواج میان گروهی و تحرک فردی بین رسته ها تحمل می شد.
آنتونی گیدنز (۱۳۷۶)، جامعه شناسی، ترجمهٔ منوچهر صبوری، تهران: نشر نی، ص. ۲۳۸
عوام ممکن بود لقب و عناوین مختلفی به دست بیاورند یا حتی شوالیه شوند.
نظام رسته بندی هنوز در بریتانیا وجود دارد و القاب سلطنتی در آن کشور هنوز به رسمیت شناخته می شوند.
درانگلستان، رهبران اقتصادی، مقامات اداری و کارگزاران می توانند القاب اشرافی دریافت کنند.