بلام . [ ب ُ ] (ع اِ) شوره ٔ گیاه سبز. (منتهی الارب ). سبز از «حمض ». (از ذیل اقرب الموارد از تاج ).

بلام . [ ب ُ ] (ع اِ) شوره ٔ گیاه سبز. (منتهی الارب ). سبز از «حمض ». (از ذیل اقرب الموارد از تاج ).

لغت نامه دهخدا

بلام .[ ب ِ ] (ع اِ) آهنی است که بر دهان اسب گذارند، و آن غیر از لجام است . (از ذیل اقرب الموارد از تاج ).

بلام . [ ب ِ ] (ع اِ) آهنی است که بر دهان اسب گذارند، و آن غیر از لجام است . (از ذیل اقرب الموارد از تاج ).

<div class="boxBd">بلام.[ ب ِ ] ( ع اِ ) آهنی است که بر دهان اسب گذارند، و آن غیر از لجام است. ( از ذیل اقرب الموارد از تاج ). <hr>بلام. [ ب ُ ] ( ع اِ ) شوره گیاه سبز. ( منتهی الارب ). سبز از «حمض ». ( از ذیل اقرب الموارد از تاج ).</div>

بلام.[ ب ِ ] ( ع اِ ) آهنی است که بر دهان اسب گذارند، و آن غیر از لجام است. ( از ذیل اقرب الموارد از تاج ). بلام. [ ب ُ ] ( ع اِ ) شوره گیاه سبز. ( منتهی الارب ). سبز از «حمض ». ( از ذیل اقرب الموارد از تاج ).

بلام

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا

پیشنهاد کاربران