موأمه

فرهنگ فارسی

نزدیک شدن .

( موأمة ) موأمة. [ م ُ ءَ م َ ] ( ع مص ) سازواری کردن با کسی. || مباهات کردن با کسی. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

مؤامة. [ م ُ آم ْ م َ ] ( ع مص ) نزدیک شدن. ( ناظم الاطباء ).

موأمة. [ م ُ ءَ م َ ] ( ع اِ ) خود آهنی بی مونه و آن پاره آهن جامه باشد که بدان خود را به حلقه های زره بر گردن بندند. ( منتهی الارب ).

موأمة. [ م ُ ءَ م َ ] (ع اِ) خود آهنی بی مونه و آن پاره آهن جامه باشد که بدان خود را به حلقه های زره بر گردن بندند. (منتهی الارب ).

موأمة. [ م ُ ءَ م َ ] (ع مص ) سازواری کردن با کسی . || مباهات کردن با کسی . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

کلمات دیگر: