لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ( اِخ ) صحابی است. <hr>ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ابن غَفَلَه. محدّث است و شاید ابو در نسخه منقولةعنها زائد و این همان سویدبن غفله معروف باشد. <hr>ابوسوید. [اَ س ُ وَ ] ( اِخ ) قضاعی. از تبیع حدیث شنیده است. <hr>ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ( اِخ ) المنقری. صحابی است.</div>

ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ( اِخ ) صحابی است. ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ابن غَفَلَه. محدّث است و شاید ابو در نسخه منقولةعنها زائد و این همان سویدبن غفله معروف باشد. ابوسوید. [اَ س ُ وَ ] ( اِخ ) قضاعی. از تبیع حدیث شنیده است. ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ( اِخ ) المنقری. صحابی است.

ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] (اِخ ) المنقری . صحابی است .

ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] (اِخ ) المنقری . صحابی است .

ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] (اِخ ) صحابی است .

ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] (اِخ ) صحابی است .

ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ابن غَفَلَه . محدّث است و شاید ابو در نسخه ٔ منقولةعنها زائد و این همان سویدبن غفله ٔ معروف باشد.

ابوسوید. [ اَ س ُ وَ ] ابن غَفَلَه . محدّث است و شاید ابو در نسخه ٔ منقولةعنها زائد و این همان سویدبن غفله ٔ معروف باشد.