کلمه جو
صفحه اصلی

ابورباح

لغت نامه دهخدا

ابورباح. [ اَ ؟ ] ( ع اِ مرکب ) شویرک. ( مهذب الاسماء ).

ابورباح. [ اَ رَ ] ( اِخ ) ابن ابی الحکم بن حبیب الثقفی. عمربن ذر از وی روایت کند.

ابورباح. [ اَ رَ ] ( اِخ ) اسلم ، والد عطأبن ابی رباح. محدث است. و عطاء سیاه و معلم کُتّاب بود.

ابورباح. [ اَ رَ ] ( اِخ ) الفدکی یا الفرکی. او از ابن عمر و از او عکرمةبن عمار روایت کند.

ابورباح. [ اَ رَ ] ( اِخ ) کوفی. محدث است.

ابورباح . [ اَ ؟ ] (ع اِ مرکب ) شویرک . (مهذب الاسماء).


ابورباح . [ اَ رَ ] (اِخ ) ابن ابی الحکم بن حبیب الثقفی . عمربن ذر از وی روایت کند.


ابورباح . [ اَ رَ ] (اِخ ) اسلم ، والد عطأبن ابی رباح . محدث است . و عطاء سیاه و معلم کُتّاب بود.


ابورباح . [ اَ رَ ] (اِخ ) الفدکی یا الفرکی . او از ابن عمر و از او عکرمةبن عمار روایت کند.


ابورباح . [ اَ رَ ] (اِخ ) کوفی . محدث است .



کلمات دیگر: