ابوشمر. [ اَ ش ِ ] (اِخ ) بشربن معتمر را کتابی است در ردّ بر او. (ابن الندیم ).
ابوشمر
لغت نامه دهخدا
ابوشمر. [ اَ ش ِ ] (اِخ ) نام یکی از رؤسای فرقه ٔ صالحیه است .
ابوشمر. [ اَش ِ ] (اِخ ) الضبعی . او از عائذبن عمرو روایت کند.
ابوشمر. [ اَش ِ ] (اِخ ) شرحبیل ، ملقب به ذی الجوشن . صحابی است .
ابوشمر. [ اَ ش ِ ] (اِخ ) ابن سلامه . ملقب به ذی الذِفَرین حمیری . رجوع به ذوالذِفَرین ... شود.
ابوشمر. [ اَ ش ِ ] ( اِخ ) نام یکی از رؤسای فرقه صالحیه است.
ابوشمر. [ اَ ش ِ ] ( اِخ ) ابن سلامه. ملقب به ذی الذِفَرین حمیری. رجوع به ذوالذِفَرین... شود.
ابوشمر. [ اَ ش ِ ] ( اِخ ) بشربن معتمر را کتابی است در ردّ بر او. ( ابن الندیم ).
ابوشمر. [ اَش ِ ] ( اِخ ) شرحبیل ، ملقب به ذی الجوشن. صحابی است.
ابوشمر. [ اَش ِ ] ( اِخ ) الضبعی. او از عائذبن عمرو روایت کند.
ابوشمر. [ اَ ش ِ ] ( اِخ ) ابن سلامه. ملقب به ذی الذِفَرین حمیری. رجوع به ذوالذِفَرین... شود.
ابوشمر. [ اَ ش ِ ] ( اِخ ) بشربن معتمر را کتابی است در ردّ بر او. ( ابن الندیم ).
ابوشمر. [ اَش ِ ] ( اِخ ) شرحبیل ، ملقب به ذی الجوشن. صحابی است.
ابوشمر. [ اَش ِ ] ( اِخ ) الضبعی. او از عائذبن عمرو روایت کند.
کلمات دیگر: