کلمه جو
صفحه اصلی

ابوشیخ

لغت نامه دهخدا

ابوشیخ .[ اَ ش َ ] (اِخ ) محدّث است . و از شریح روایت کند.


ابوشیخ.[ اَ ش َ ] ( اِخ ) محدّث است. و از شریح روایت کند.

ابوشیخ. [ اَ ش َ ] ( اِخ ) ابن ابی ثابت بن منذر انصاری از بنی نجار. او بروز بئرمعونه درجه شهادت یافت.

ابوشیخ. [ اَ ش َ ] ( اِخ ) حیوان بن خالد الهنائی. محدّث است.

ابوشیخ. [ اَ ش َ ] ( اِخ ) عبداﷲبن مروان حرانی. محدّث است و محمّدبن سلمه از او روایت کند.

ابوشیخ. [ اَش َ ] ( اِخ ) العقیمی. حارثةبن هرم بصری محدّث است.

ابوشیخ. [ اَ ش َ ] ( اِخ )محاربی. صحابی است. و او یک حدیث روایت کرده است.

ابوشیخ. [ اَ ش َ ] ( اِخ ) هنائی بصری. رجوع به ابوشیخ حیوان... شود.

ابوشیخ . [ اَ ش َ ] (اِخ ) ابن ابی ثابت بن منذر انصاری از بنی نجار. او بروز بئرمعونه درجه ٔ شهادت یافت .


ابوشیخ . [ اَ ش َ ] (اِخ ) حیوان بن خالد الهنائی . محدّث است .


ابوشیخ . [ اَ ش َ ] (اِخ ) عبداﷲبن مروان حرانی . محدّث است و محمّدبن سلمه از او روایت کند.


ابوشیخ . [ اَ ش َ ] (اِخ ) هنائی بصری . رجوع به ابوشیخ حیوان ... شود.


ابوشیخ . [ اَ ش َ ] (اِخ )محاربی . صحابی است . و او یک حدیث روایت کرده است .


ابوشیخ . [ اَش َ ] (اِخ ) العقیمی . حارثةبن هرم بصری محدّث است .



کلمات دیگر: