نره
رمیح
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
رمیح. [ رِ ] ( ازع ، اِ ) ممال رِماح. رجوع به رِماح شود :
بفرمود شاه جهان [ کیخسرو ] تا سلیح
بیارند تیغ و سنان و رمیح.
رمیح. [ رُ م َ ] ( ع اِ ) نره . ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
بفرمود شاه جهان [ کیخسرو ] تا سلیح
بیارند تیغ و سنان و رمیح.
فردوسی.
رمیح. [ رُ م َ ] ( ع اِ ) نره . ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
رمیح . [ رِ ] (ازع ، اِ) ممال رِماح . رجوع به رِماح شود :
بفرمود شاه جهان [ کیخسرو ] تا سلیح
بیارند تیغ و سنان و رمیح .
بفرمود شاه جهان [ کیخسرو ] تا سلیح
بیارند تیغ و سنان و رمیح .
فردوسی .
رمیح . [ رُ م َ ] (ع اِ) نره . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
کلمات دیگر: