( انقوفة ) انقوفة. [ اُ ف َ ] ( ع اِ ) آنچه زن از دوک بیرون کشد چون کامل گرداند آنرا. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
انقوفه
لغت نامه دهخدا
انقوفة. [ اُ ف َ ] (ع اِ) آنچه زن از دوک بیرون کشد چون کامل گرداند آنرا. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: