کلمه جو
صفحه اصلی

اواه

فرهنگ فارسی

( آواه ) آوه . آوخ .
( صفت ) ۱ - بسیار آوه کننده از ترس خدای . ۲ - آه گوینده آه گوی .
لقب حضرت ابراهیم خلیل

لغت نامه دهخدا

( آواه ) آواه. ( صوت ) آوَه ! آوخ !
اواه. [ اَ] ( اِ ) آواه و انعکاس آواز و صدا. ( ناظم الاطباء ).

اواه. [ اَوْ وا ] ( ع ص ) بسیارآوه کننده از ترس خدای. ( ترجمان علامه جرجانی ، ترتیب عادل ). آنکه آه بسیار کند. ( از مهذب الاسماء ). دعاخواننده بزاری و مؤمن و نرم دل و آه کننده و کسی که بزبان حاجت ندارد و هرچه کند بدل کند. ( از آنندراج ) ( غیاث اللغات ). مرد با یقین و نرم دل و بسیاردعا و زاری کننده از بیم خدای عزوجل. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج ، اواهون. ( از مهذب الاسماء ). || فقیه ومؤمن بزبان حبشه. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).

اواه. [ اَ وْ وا ] ( اِخ ) لقب حضرت ابراهیم خلیل :
باد آهی کابر اشک چشم راند
مر خلیلی را بدان اواه خواند.
مولوی.

اواه . [ اَ وْ وا ] (اِخ ) لقب حضرت ابراهیم خلیل :
باد آهی کابر اشک چشم راند
مر خلیلی را بدان اواه خواند.

مولوی .



اواه . [ اَ] (اِ) آواه و انعکاس آواز و صدا. (ناظم الاطباء).


اواه . [ اَوْ وا ] (ع ص ) بسیارآوه کننده از ترس خدای . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ، ترتیب عادل ). آنکه آه بسیار کند. (از مهذب الاسماء). دعاخواننده بزاری و مؤمن و نرم دل و آه کننده و کسی که بزبان حاجت ندارد و هرچه کند بدل کند. (از آنندراج ) (غیاث اللغات ). مرد با یقین و نرم دل و بسیاردعا و زاری کننده از بیم خدای عزوجل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ، اواهون . (از مهذب الاسماء). || فقیه ومؤمن بزبان حبشه . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).


دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی أَوَّاهٌ: بسیار ناله کننده
ریشه کلمه:
اوه (۲ بار)

پیشنهاد کاربران

بسیار دعا کننده


کلمات دیگر: