رایانش فراگیر (به انگلیسی: Ubiquitous computing) مدل پسادسکتاپ تعامل انسان و رایانه است که در آن پردازش اطلاعات در فعّالیّت ها و اشیایی که انسان به طور روزمره با آن ها سروکار دارد رواج یافته است. برعکس مدل معمول دسکتاپ که در آن انسان آگاهانه پشت میز رایانه می نشیند و کاری انجام می دهد، در مدل رایانش فراگیر شخص حتّا بی آن که بداند برای انجام فعالیتی معمولی از بسیاری از سیستم ها و وسایل محاسباتی بهره می برد.
ubiquitous computing. (n.d.). The Free On-line Dictionary of Computing. Retrieved September 14, 2008, from Dictionary.com website: http://dictionary.reference.com/browse/ubiquitous computing
روزنامهٔ پیمان، http://paymandaily.af/spip.php?article1222
Greenfield, Adam (2006). Everyware: the dawning age of ubiquitous computing. New Riders, p.11-12. ISBN 0-321-38401-6
http://sandbox.xerox.com/ubicomp
برخی از این مدل رایانش به عنوان موج سوم رایانش یاد می کنند. در موج اول افراد زیادی مجبور بودند از یک کامپیوتر به طور مشترک استفاده کنند، در موج دوم هر فرد به یک رایانه دسترسی داشت اما در موج سوم هر فرد به رایانه های بسیاری دسترسی دارد. سه مشکل فنی کلیدی در این راه عبارتند از: مصرف انرژی، واسط کاربری و ارتباط بی سیم.
ایدهٔ رایانش فراگیر به عنوان رایانش نامریی نخستین بار توسط مارک وایزِر در ۱۹۸۸ در شرکت زیراکس مطرح شد.
گفته شده که عملکرد رایانش فراگیر تقریباً برعکس واقعیت مجازی است. در حالی که واقعیت مجازی افراد را در محیط شبیه سازی شده توسط رایانه قرار می دهد، رایانش فراگیر سعی می کند تا رایانه ها را مجبور کند تا در محیط خارجی با مردم زندگی کنند. در حقیقت مدل سازی است از دنیای کامپیوتر به دنیای واقعی. رایانش فراگیر یک گردهم آوری بسیار پیچیدهٔ فاکتورهای انسانی، علوم رایانه، مهندسی و علوم اجتماعی است. در مقایسه با آن واقعیت مجازی یک موضوع پیش-پا-افتاده است.
ubiquitous computing. (n.d.). The Free On-line Dictionary of Computing. Retrieved September 14, 2008, from Dictionary.com website: http://dictionary.reference.com/browse/ubiquitous computing
روزنامهٔ پیمان، http://paymandaily.af/spip.php?article1222
Greenfield, Adam (2006). Everyware: the dawning age of ubiquitous computing. New Riders, p.11-12. ISBN 0-321-38401-6
http://sandbox.xerox.com/ubicomp
برخی از این مدل رایانش به عنوان موج سوم رایانش یاد می کنند. در موج اول افراد زیادی مجبور بودند از یک کامپیوتر به طور مشترک استفاده کنند، در موج دوم هر فرد به یک رایانه دسترسی داشت اما در موج سوم هر فرد به رایانه های بسیاری دسترسی دارد. سه مشکل فنی کلیدی در این راه عبارتند از: مصرف انرژی، واسط کاربری و ارتباط بی سیم.
ایدهٔ رایانش فراگیر به عنوان رایانش نامریی نخستین بار توسط مارک وایزِر در ۱۹۸۸ در شرکت زیراکس مطرح شد.
گفته شده که عملکرد رایانش فراگیر تقریباً برعکس واقعیت مجازی است. در حالی که واقعیت مجازی افراد را در محیط شبیه سازی شده توسط رایانه قرار می دهد، رایانش فراگیر سعی می کند تا رایانه ها را مجبور کند تا در محیط خارجی با مردم زندگی کنند. در حقیقت مدل سازی است از دنیای کامپیوتر به دنیای واقعی. رایانش فراگیر یک گردهم آوری بسیار پیچیدهٔ فاکتورهای انسانی، علوم رایانه، مهندسی و علوم اجتماعی است. در مقایسه با آن واقعیت مجازی یک موضوع پیش-پا-افتاده است.
wiki: رایانش فراگیر