<div class="boxBd">بوسه گه. [ س َ / س ِ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) بوسه گاه. بوسگاه : <br>با چنان بوسه گه آنگاه زمین بوسه کنی <br>بر وزیری که امام است و امامی که وزیر.<div class="au">سوزنی.</div>بوسه گه آسمان نعل سمند تو باد<br>نورده آفتاب بخت بلند توباد.<div class="au">خاقانی.</div>ناقه ای کو پای بر یالش نهد<br>بوسه گه هم پای و هم یالش کنم.<div class="au">خاقانی.</div>رجوع به بوسه گاه شود.</div>

بوسه گه. [ س َ / س ِ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) بوسه گاه. بوسگاه : با چنان بوسه گه آنگاه زمین بوسه کنی بر وزیری که امام است و امامی که وزیر. سوزنی. بوسه گه آسمان نعل سمند تو باد نورده آفتاب بخت بلند توباد. خاقانی. ناقه ای کو پای بر یالش نهد بوسه گه هم پای و هم یالش کنم. خاقانی. رجوع به بوسه گاه شود.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">بوسه گاه . بوسگاه</div>

بوسه گه

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا