تک و تاب

دو و شتاب

تک و تاب. [ ت َ ک ُ ]( ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) دو. شتاب. تاخت :
می پرید آنچنان کز آن تک و تاب
پرفکند از پیش چهار عقاب.همچنان می شدند در تک و تاب
پس روآهسته پیشرو به شتاب.تک و تاب شاهان بود اندکی
تب شیر در سال باشد یکی.رجوع به تک و دیگر ترکیبهای آن و تاب شود.