فرهنگ فارسی

<p><span class=""hl"">مشاکرة.</span> [ م ُ ک َ رَ ] (ع مص ) آغاز سخن کردن با کسی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || سپاسگزار نمودن خود را پیش کسی . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).<br></p>

مشاکرة. [ م ُ ک َ رَ ] (ع مص ) آغاز سخن کردن با کسی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || سپاسگزار نمودن خود را پیش کسی . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd"><b>( مشاکرة )</b> مشاکرة. [ م ُ ک َ رَ ] ( ع مص ) آغاز سخن کردن با کسی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سپاسگزار نمودن خود را پیش کسی. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).</div>

( مشاکرة ) مشاکرة. [ م ُ ک َ رَ ] ( ع مص ) آغاز سخن کردن با کسی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سپاسگزار نمودن خود را پیش کسی. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).

مشاکره

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا