با کسی دوستی خالص داشتن
مشاخله
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( مشاخلة ) مشاخلة. [ م ُ خ َ ل َ ] ( ع مص ) با کسی دوستی خالص داشتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مشاخلة. [ م ُ خ َ ل َ ] (ع مص ) با کسی دوستی خالص داشتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: