تیتوس لوکرتیوس کاروس یا لوکرس، شاعر و فیلسوف اپیکورگرای اهل روم باستان بود. احتمال داده می شود که در ۹۹ پیش از میلاد به دنیا آمده باشد و در ۵۵ پیش از میلاد درگذشته باشد. از جملهٔ آثار به جامانده از لوکرتیوس، می توان به منظومهٔ بلند در طبیعت اشیا اشاره کرد که در آن به نظریهٔ اتمی قدیم پرداخته است. یکی از دهانه های ماه به یاد او نام گذاری شده است.ژملوس ممیوس، اپیکور
وی حامی فلسفه اپیکور و از دوستان سیسرون (سخنور نامور روم) بود. درباره چگونگی مرگ او چندان اطلاعی در دست نیست اما در یکی از روایت ها چنین آمده که او جهانی آرمانی و بهتر برای مردمان آرزو می برده، و در این راه از دژخویی ها و نامردمی های تیره اندیشان خسته شده و در چهل و سه سالگی با خودکشی، به زندگی خود پایان داده است.
لوکرتیوس، پیش از مرگش کتابی به شعر نوشت، اما نتوانست آن را منتشر کند و پس از مرگ او، سیسرون کتاب منتشر نشدهٔ لوکرتیوس را با نام درباره طبیعت (به لاتین: De rerum natura) گردآوری و منتشر کرد.
لوکرتیوس در کتاب خود، درازدستی های حاکمان را نکوهش کرده و سرچشمهٔ تیره بختی آدمی را افتادن در دام پندارهای خام و خرافات می داند. او در پی این بوده که با پیدا کردن سرچشمهٔ علمی پدیده های طبیعت، ذهن مردم را از خرافات و ادیان رهایی دهد تا بتوانند به رستگاری برسند.
وی حامی فلسفه اپیکور و از دوستان سیسرون (سخنور نامور روم) بود. درباره چگونگی مرگ او چندان اطلاعی در دست نیست اما در یکی از روایت ها چنین آمده که او جهانی آرمانی و بهتر برای مردمان آرزو می برده، و در این راه از دژخویی ها و نامردمی های تیره اندیشان خسته شده و در چهل و سه سالگی با خودکشی، به زندگی خود پایان داده است.
لوکرتیوس، پیش از مرگش کتابی به شعر نوشت، اما نتوانست آن را منتشر کند و پس از مرگ او، سیسرون کتاب منتشر نشدهٔ لوکرتیوس را با نام درباره طبیعت (به لاتین: De rerum natura) گردآوری و منتشر کرد.
لوکرتیوس در کتاب خود، درازدستی های حاکمان را نکوهش کرده و سرچشمهٔ تیره بختی آدمی را افتادن در دام پندارهای خام و خرافات می داند. او در پی این بوده که با پیدا کردن سرچشمهٔ علمی پدیده های طبیعت، ذهن مردم را از خرافات و ادیان رهایی دهد تا بتوانند به رستگاری برسند.
wiki: دهانه برخوردی در ماه است.
این دهانه ۲ دهانه اقماری دارد.
این دهانه ۲ دهانه اقماری دارد.
wiki: لوکرتیوس (دهانه)