لغت نامه دهخدا

شهارسو. [ ش َ ] (اِخ ) نام محله ای در بغداد بوده در محل محلةالحریم که فعلاً خراب شده است . (از معجم البلدان ).

شهارسو. [ ش َ ] (اِخ ) نام محله ای در بغداد بوده در محل محلةالحریم که فعلاً خراب شده است . (از معجم البلدان ).

شهارسو. [ ش َ ] (معرب ، اِ مرکب ) معرب چهارسو. کلمه ٔ فارسی است بمعنی چهار طرف .

شهارسو. [ ش َ ] (معرب ، اِ مرکب ) معرب چهارسو. کلمه ٔ فارسی است بمعنی چهار طرف .

<div class="boxBd">شهارسو. [ ش َ ] ( معرب ، اِ مرکب ) معرب چهارسو. کلمه فارسی است بمعنی چهار طرف. <hr>شهارسو. [ ش َ ] ( اِخ ) نام محله ای است در بصره. ( از معجم البلدان ). <hr>شهارسو. [ ش َ ] ( اِخ ) نام محله ای در بغداد بوده در محل محلةالحریم که فعلاً خراب شده است. ( از معجم البلدان ).</div>

شهارسو. [ ش َ ] ( معرب ، اِ مرکب ) معرب چهارسو. کلمه فارسی است بمعنی چهار طرف. شهارسو. [ ش َ ] ( اِخ ) نام محله ای است در بصره. ( از معجم البلدان ). شهارسو. [ ش َ ] ( اِخ ) نام محله ای در بغداد بوده در محل محلةالحریم که فعلاً خراب شده است. ( از معجم البلدان ).