لغت نامه دهخدا

شهاوی .[ ش َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ شَهْوان . رجوع به شهوان شود.

شهاوی . [ ش َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ شَهْوان . رجوع به شهوان شود.

شهاوی . [ ش َ وا ] (ع ص ، اِ) ج ِ شَهْوان . (منتهی الارب ). رجوع به شهوان شود.

شهاوی . [ ش َ وا ] (ع ص ، اِ) ج ِ شَهْوان . (منتهی الارب ). رجوع به شهوان شود.

<div class="boxBd">شهاوی. [ ش َ وا ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ شَهْوان. ( منتهی الارب ). رجوع به شهوان شود. <hr>شهاوی.[ ش َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ شَهْوان. رجوع به شهوان شود. <hr>شهاوی. [ ش ُ وا ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ شَهْوی ̍. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شهوی شود.</div>

شهاوی. [ ش َ وا ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ شَهْوان. ( منتهی الارب ). رجوع به شهوان شود. شهاوی.[ ش َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ شَهْوان. رجوع به شهوان شود. شهاوی. [ ش ُ وا ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ شَهْوی ̍. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شهوی شود.