شهراه. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) مخفف شاهراه. جاده ٔعام و جاده وسیع بزرگ. ( ناظم الاطباء ) :
دگر گوشت که شهراه کلامست
دلت زو با معانی تمامست.
زآن مردمی تو کز ره نامردمی گمی.
تا کنی شهراه قعر نیل را.
دگر گوشت که شهراه کلامست
دلت زو با معانی تمامست.
ناصرخسرو.
شهراه مردمی است سبیل الرشاد توزآن مردمی تو کز ره نامردمی گمی.
سوزنی.
تا نبرّد تیغت اسماعیل راتا کنی شهراه قعر نیل را.
( مثنوی ).
رجوع به شاهراه شود.