( اصهبیة ) اصهبیة. [ اَ هََ بی ی َ ] ( ع ص نسبی ) به معنی اشقر و گویا جمع آن اصهبیات است. || ( اِخ ) آبی است و انشاد شده است :
دعاهن من ثاج فازمعن ورده
او الاصهبیات العیون السوافح.
دعاهن من ثاج فازمعن ورده
او الاصهبیات العیون السوافح.
( از معجم البلدان ).
و رجوع به اصهب و اصهبی و اصهبیات شود.