<div class="boxBd">اصلف. [ اَ ل َ ] ( ع ص ) زمین سخت. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). مکان اصلف ؛ درشت و خشن. ( ناظم الاطباء ). مؤنث : صَلْفاء. ج ، اصالف. ( منتهی الارب ).<br>- امثال :<br> اصلف من جوزتین فی غرارة.<br>اصلف من ملح فی ماء.</div>

اصلف. [ اَ ل َ ] ( ع ص ) زمین سخت. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). مکان اصلف ؛ درشت و خشن. ( ناظم الاطباء ). مؤنث : صَلْفاء. ج ، اصالف. ( منتهی الارب ). - امثال : اصلف من جوزتین فی غرارة. اصلف من ملح فی ماء.

لغت نامه دهخدا

زمین سخت . مکان . اصلف : درشت و خشن .

اصلف

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا