( اسم ) فرزند مغ مغبچه : [ مغ و مغ زاده موبد و دستور خدمتش را تمام بسته میان . ] ( هاتف . چا . سوم . وحید . ۱۵ )
مغ زاده
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مغزاده. [ م ُ دَ / دِ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) فرزند مغ. بچه مغ. مغبچه :
مغ و مغزاده موبد و دستور
خدمتش را تمام بسته میان.
مغ و مغزاده موبد و دستور
خدمتش را تمام بسته میان.
هاتف.
و رجوع به مغ و مغبچه شود.کلمات دیگر: