کلمه جو
صفحه اصلی

اسلاک

لغت نامه دهخدا

اسلاک. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ سِلک. جج ِ سِلکة.

اسلاک. [ اِ ] ( ع مص ) پاسپر کنانیدن. پی سپر کردن جایی را: اسلکه ایاه. ( منتهی الارب ). || درکشیدن برشته ، چنانک مهره را بریسمان. || درآوردن چیزی در چیزی. درآوردن در جایی ، چنانکه دست را در گریبان : اسلک یده فی الجیب ؛ درآورد دست را در گریبان.

اسلاک . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ سِلک . جج ِ سِلکة.


اسلاک . [ اِ ] (ع مص ) پاسپر کنانیدن . پی سپر کردن جایی را: اسلکه ایاه . (منتهی الارب ). || درکشیدن برشته ، چنانک مهره را بریسمان . || درآوردن چیزی در چیزی . درآوردن در جایی ، چنانکه دست را در گریبان : اسلک یده فی الجیب ؛ درآورد دست را در گریبان .



کلمات دیگر: