<div class="boxBd">بوی داشتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) دارای بوی بودن. بوی متصاعد کردن : <br>باغ بنفشه و سمن بوی ندارد ای صبا<br>غالیه ای بسای از آن طره مشکبوی او.<div class="au">سعدی.</div>فصل نوروز که بوی گل و سنبل دارد<br>لطف این باد ندارد که تو می پیمایی.<div class="au">سعدی.</div>- بوی داشتن زخم ؛ناسور شدن زخم از رسیدن بوی مشک و گل. ( آنندراج ).</div>

بوی داشتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) دارای بوی بودن. بوی متصاعد کردن : باغ بنفشه و سمن بوی ندارد ای صبا غالیه ای بسای از آن طره مشکبوی او. سعدی. فصل نوروز که بوی گل و سنبل دارد لطف این باد ندارد که تو می پیمایی. سعدی. - بوی داشتن زخم ؛ناسور شدن زخم از رسیدن بوی مشک و گل. ( آنندراج ).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">دارای بوی بودن . بوی متصاعد کردن .</div>

دارای بوی بودن . بوی متصاعد کردن .

بوی داشتن

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا