کلمه جو
صفحه اصلی

مشر

فرهنگ فارسی

باغبانی بستانداری

لغت نامه دهخدا

مشر.[ م َ ] (ع مص ) ظاهر کردن چیزی را. (ناظم الاطباء).


مشر. [ م ِ ] (ع ص ) رجل مشر؛ مرد نیک سرخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).


مشر. [ م ِ ] ( ع ص ) رجل مشر؛ مرد نیک سرخ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

مشر.[ م َ ] ( ع مص ) ظاهر کردن چیزی را. ( ناظم الاطباء ).

مشر. [ م َ ش َ ] ( ع ص ) مرد خرامان به ناز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

مشر. [ م َ ش َ ] ( ع مص ) برگ و شاخ برآوردن درخت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

مشر. [ ] ( ع اِ ) باغبانی. بستانداری . || تخته الوار. صفحه فلزی . ( دزی ج 2 ص 594 ).

مشر. [ ] (ع اِ) باغبانی . بستانداری . || تخته ٔ الوار. صفحه ٔ فلزی . (دزی ج 2 ص 594).


مشر. [ م َ ش َ ] (ع ص ) مرد خرامان به ناز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).


مشر. [ م َ ش َ ] (ع مص ) برگ و شاخ برآوردن درخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).



کلمات دیگر: