الثغ

[ویکی فقه] کسی که حرفی را به جای حرفی دیگر تلفّظ می‏کند و همچنین تلفّظ کننده «ر» به جای «غ» یا «ل» و «س» به جای «ث» و مانند آن را اَلثَغ می گویند و از آن به مناسبت در باب صلات سخن رفته است.
اَرَتّ نیز به معنای الثغ به کار رفته است. الثغ به معنای نخست، عام و به معنای دوم، خاص است.
عدم جواز الثغ
به قول مشهور، امامت الثغ به هر دو معنا برای غیر الثغ جایز نیست.