درویش بسیار مال .
بوشی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بوشی. [ ب َ شی ی / بو شی ی ] ( ع ص ) مرد ناکس و فرومایه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
بوشی. [ ب َ شی ی / بو شی ی ] ( ع ص ) درویش بسیارعیال . ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
بوشی. [ ب َ شی ی / بو شی ی ] ( ع ص ) درویش بسیارعیال . ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
بوشی . [ ب َ شی ی / بو شی ی ] (ع ص ) درویش بسیارعیال . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
بوشی . [ ب َ شی ی / بو شی ی ] (ع ص ) مرد ناکس و فرومایه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: