( تکیه آوردن ) پناه آوردن
تکیه اوردن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( تکیه آوردن ) تکیه آوردن. [ ت َ ی َ / ی ِ وَ دَ ] ( مص مرکب ) پناه آوردن. ( ناظم الاطباء ) :
تکیه چه آری به عصای کسان
زنده نشد کس به بقای کسان.
تکیه چه آری به عصای کسان
زنده نشد کس به بقای کسان.
امیرخسرو.
کلمات دیگر: