خریبی. [ خ ُ رَ ]( ص نسبی ) منسوب به خریبه و آن محلی است مشهور در بصره. ( از انساب سمعانی ).
خریبی. [ خ ُ رَ ] ( اِخ ) عبداﷲبن داود خریبی همدانی ، مکنی به ابوعبدالرحمن. از کوفه بود ولی در خریبه بصره منزل گزید ( بنابر قول ابوحاتم ). او از اعمش و سلمةبن نبیطبن شریط روایت کرد و از او عبدالاعلی بن حماد و اهل عراق و بسال 211 هَ. ق. درگذشت. ابوعلی غسانی بن داود می گوید او به خریبه بصره سکنی گزید و منسوب بدانجا شد و از اعمش و هشام بن عروه و ابن جریح و فضل بن عزوان حدیث شنید. ( از انساب سمعانی ).
خریبی. [ خ ُ رَ ] ( اِخ ) عبداﷲبن داود خریبی همدانی ، مکنی به ابوعبدالرحمن. از کوفه بود ولی در خریبه بصره منزل گزید ( بنابر قول ابوحاتم ). او از اعمش و سلمةبن نبیطبن شریط روایت کرد و از او عبدالاعلی بن حماد و اهل عراق و بسال 211 هَ. ق. درگذشت. ابوعلی غسانی بن داود می گوید او به خریبه بصره سکنی گزید و منسوب بدانجا شد و از اعمش و هشام بن عروه و ابن جریح و فضل بن عزوان حدیث شنید. ( از انساب سمعانی ).