که سلطه و شکوه و جلال دارد .
دولت پیشه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
دولت پیشه. [ دَ/ دُو ل َ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) که سلطه و شکوه و جلال دارد. که دولت و بخت قرین دارد. خوشبخت :
شنیدستم که دولت پیشه ای بود
که با یوسف رخیش اندیشه ای بود.
شنیدستم که دولت پیشه ای بود
که با یوسف رخیش اندیشه ای بود.
نظامی.
کلمات دیگر: